Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2009

ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΑΚΡΙΒΟ ΦΙΛΟ


Για το Μήτσο
Σήμερα δεν θα γράψω για τα δημοτικά, ας είχαμε ΔΣ χθες και μάλιστα για τον προϋπολογισμό και το πρόγραμμα έργων. Αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω λίγα πράγματα για ένα φίλο. Ένα ακριβό φίλο. Τον Μήτσο Αθανασίου, από τα Φάρσαλα. Για πολλούς που θα διαβάσουν ίσως να μην σημαίνει πολλά πράγματα. Για όσους πέρασαν από την Πάτρα ίσως κάτι να θυμίζει.
Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του που θα παρουσιαζόταν την Κυριακή, 3/1/10 στις 11.30 πμ στα Φάρσαλα. Ο τίτλος του βιβλίου του είναι: «ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗ ΦΘΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ». Πρόθεσή του ήταν «μέσα από την υπάρχουσα βιβλιογραφία να τεκμηριώσει την άποψη, ότι Φθία και Φάρσαλος ταυτίζοντα. Ότι το ανάκτορο του Πηλέα και του Αχιλλέα είναι στα Φάρσαλα», όπως ο ίδιος γράφει. Δεν πρόφθασε. Έφυγε σήμερα για το πιο μακρυνό ταξίδι της ζωής του. Καλό ταξίδι Μήτσο. Θα μας λείψεις. Θα μας λείψει το χαμόγελό σου, το κέφι σου, η ζωντάνια σου. Ακόμα και αυτός ο καπνός του τσιγάρου σου θα μας λείψει. Δεν μπορώ να φαντασθώ τις ετήσιες συναντήσεις στην Πάτρα χωρίς εσένα.
Για τη διαδρομή του παραθέτω ότι και ο ίδιος έγραψε στο εσώφυλλο του βιβλίο του. «γεννήθηκε το 1950 στα Φάρσαλα, όπου και έζησε μέχρι τα δεκαοκτώ του χρόνια. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός στην Πάτρα και συμμετείχε στο αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα. Στα σαράνταχρόνια της «προσωρινής» παραμονής του στην Πάτρα υπήρξε μέλος του ΚΚΕ, της ΔΕ του ΤΕΕ και δώδεκα χρόνια δημοτικός σύμβουλος και αντιδήμαρχος. Έχει δύο παιδιά τη Σοφία και τον Βασίλη».